Historia

Prawie każdy pielgrzym przybywający do Lichenia odwiedza oddalony o 2 km od Sanktuarium las grąbliński. Dla pielgrzymów, którzy przybywają do Lichenia pierwszy raz, Grąblin jako miejsce objawień jest obowiązkowym przystankiem. Nie omijają go także ci, którzy Licheń już znają i ci, dla których Droga krzyżowa w Grąblinie jest stałym elementem pielgrzymki. Tak czynią zawsze uczestnicy ruchów trzeźwościowych, pielgrzymki mieszkańców wsi, czy Solidarności.

Na kilku hektarach dawnej puszczy sosnowej znajdują się, otoczone szczególną czcią, miejsca objawień Matki Bożej oraz połączone alejkami stacje Drogi krzyżowej. W tym lesie żołnierz napoleoński, Tomasz Kłossowski, zawiesił w 1844 r. wizerunek Najświętszej Maryi z Orłem Białym na piersi. Sześć lat później doszło tu do pamiętnych objawień. Matka Boża trzykrotnie ukazała się pasterzowi Mikołajowi Sikatce: w maju, lipcu oraz sierpniu 1850 r.

W 1989 roku władze państwowe postanowiły, że las grąbliński ma być wycięty. Kiedy ks. Eugeniusz Makulski dowiedział się o tym, postanowił wykupić las należący do państwa. Nie było to łatwe zadanie, dlatego że w tym czasie panował jeszcze komunizm. Mimo tego, ks. Makulski napisał w tej sprawie pismo do ministerstwa z prośbą o możliwość zakupienia dwóch hektarów lasu. Pismo to zaskoczyło urzędników do tego stopnia, że po kilku miesiącach przyjechał do Lichenia wysłannik ministra. Powiedział, że zda relację ministrowi i odjechał do stolicy. Wkrótce przyszła odpowiedź, iż las można kupić pod warunkiem, że zostanie otoczony właściwą i fachową opieką leśników.

Ksiądz Eugeniusz Makulski był w trudnej sytuacji, ponieważ nie dysponował środkami finansowymi na zakup lasu. Niespodziewanie przyjechała do Lichenia 80-letnia staruszka z Krosna nad Sanem i ofiarowała kustoszowi oszczędności całego życia. Pieniądze wystarczyły nie tylko na zakup lasu i opłaty notarialne, ale także na uporządkowanie terenu.

W latach 1991-1993 za pieniądze podarowane przez kolejnych dobrodziejów udało się kustoszowi dokupić następne hektary lasu.

Zakup lasu był z jednej strony wielką radością i spełnieniem marzeń ks. Makulskiego, ale też wielkim obowiązkiem. Las wymagał ogromu pracy i nakładów finansowych, ponieważ był zaniedbany, brudny i zniszczony. Z pomocą przyszli strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Izabelinie i górale z Kalwarii Zebrzydowskiej. Przez kilka tygodni wycinali uschłe drzewa, karczowali krzaki, wywozili śmieci i gałęzie. Wytyczyli także aleje oraz miejsca, w jakich ustawiono później stacje Drogi krzyżowej. Zrobili też ścieżki spacerowe i usypali wały ziemne. Następnie zadrzewiono i zakrzewiono las sadzonkami dębów, sosen, buków, klonów, brzóz, modrzewi i krzewów ozdobnych. Z myślą o zwierzętach zamieszkujących las wykopano dwie sadzawki, a na drzewach zawieszono 100 ptasich budek. Na koniec teren otoczono wysokim ogrodzeniem.

Odnowiono stare kapliczki, wybudowano nowe, ustawiono rzeźby. Na leśnych ścieżkach stanęło 15 stacji Drogi krzyżowej. 2 czerwca 1995 roku biskup Roman Andrzejewski odprawił w lesie grąblińskim Mszę św. i je poświęcił. W czasie Mszy św. rozsypano ziemię i kamienie przywiezione z Palestyny oraz z miejsc związanych z życiem Jezusa i Matki Bożej.

Las grąbliński jest miejscem dobrym na modlitwę, ale nie tylko. Obdarowuje ciszą, szumem drzew, śpiewem ptaków. Można w nim, w otoczeniu zieleni, rozmyślać w ciszy, ale także obserwować przyrodę i zwyczajnie odpocząć.

Krążąc alejkami napotkamy po drodze na liczne głazy. Nazwiska wyryte na nich upamiętniają osoby, które przyczyniły się do wzbogacenia i rozwoju miejsc pamięci w lesie grąblińskim. Na niektórych umieszczono też podziękowania za doznane łaski. Wśród nich jest kamień od kustosza Sanktuarium licheńskiego: "Najświętszemu Bogu Ojcu w podzięce za 40 lat kapłaństwa - ks. Eugeniusz Makulski, 26 VI 1995 roku".